Ariel Pink's Haunted Graffity - Before Today (2010)Birgir Örn Steinarsson

Alveg síðan þessi umrædda plata með Ariel Pink kom út fyrr á árinu hefur henni verið hampað sem einni af bestu plötum ársins af tónlistargrúskrara síðum. Þetta las maður fyrst í júní þegar Pitchforkmedia gaf henni 9 af 10 mögulegum. Síðan er eins og allar aðrar síður hafi bara ákveðið að vera sammála þeirri ágætu síðu. Ég er einn þeirra sem tek því með fyrirvara þegar ég les svona umfjallanir. Viðurkenni að þegar plötur skora hátt þá kveikir það áhuga minn á plötunum - en með árunum hef ég lært að það þýðir ekkert að treysta á neitt annað en eigin sannfæringu þegar kemur að því að hvort hlutir hreyfi við manni eða ekki. Á endanum er það innbyggður kompáss hvers og eins sem sker úr um ágæti platna. Og ég þori alveg að segja það hér eftir ítrekaða hlustun - hátt og skýrt - að Ariel Pink eru nýju fötin keisarans! Hvorki fugl né fiskur - eiginlega bara hundleiðinleg plata!

Ég veit ekki alveg hvaðan þessi ógurlegi meðbyr með Ariel Marcus Rosenberg kemur? Kannski finnst tónlistargrúskrurum sem fyrirlíta meginstrauminn töff að hann hafi gefið hljóðritað yfir 500 lög og gefið út hundruði kassetta frá því árið 1996? Það finnst mér ekki skipta neinu máli. Ég elska meginstrauminn jafn mikið og undirdjúpin og góð tónlist er bara góð tónlist. Skiptir engu hvaðan hún kemur - og þessi plata Ariel Pink er það bara ekki neitt.

Það sem Pink gerir vel - og er eflaust eitthvað sem heillar nokkur eyru - er að hann fangar hljómheim post-pönks áttunda og níunda áratugarins ágætlega. En ástæðan fyrir því er einföld! Hann samplar lög þaðan og syngur ofan á! Til dæmis er lagið Round and Round bara hræðileg afskræming á hinu frábæra lagi Broken English með Marianne Faithfull. Það er eins og maðurinn hafi bara stolið tveimur töktum beint af plötunni - og rúnkað sér svo yfir það. Ef þú ætlar að sampla - hafðu þá meiri virðingu fyrir frumgerðinni en þetta.

Ariel býr líka yfir einni þunglamalegustu og daufustu söngrödd sem ég hef heyrt lengi. Engin tjáning - engin tilfinning - bara muldur í míkrafón. Lagasmíðar hans eru ódýrar þar sem Pink velur alltaf einföldustu leiðirnar með bitlausum viðlögum og setur inn gítarskala í stað kafla.

Það er eitt gott lag á plötunni og annað sæmilegt. Bright Lit Blue Skies er fjörugt og nokkuð rafmagnað. Þegar maður skoðar heildarmyndina þá kemur ekkert á óvart að það skuli vera tökulag. Vel valið þó hjá Ariel Pink en það voru Rockin' Ramrods sem gáfu fyrst út lagið árið 1966. Lagið Fright Night fannst mér líka fínt - en bara vegna þess að það minnti mig á samnefnda vampírumynd frá 1980-og eitthvað.

Það eru margir að veifa og klappa fyrir Ariel Pink þessa daganna - en ég er litli krakkinn sem þorir að segja að þessi keisari er ekki í neinum fötum! Þeir sem hafa þessa plötu á listum sínum yfir bestu plötur ársins - hafa einfaldlega ekki verið að fylgjast nægilega vel með - því þetta ár hefur verið ótrúlega blómlegt og gott. Svona sérplæg fróun ætti ekki einu sinni að komast inn á topp 50. Piff!

1 / af 5 mögulegum

helstu lög:
Bright Lit Blue Skies
Fright Night (Nevermore)
Menapause Man


Bright Lit Blue Skies


Round and Round